รุเธียร 19/12/53
มุ่งสู่ท้องฟ้าเพริดแพรว
ห้อมล้อมด้วยม่านแสงของดวงดาว
ข้าหลับใหลริมกระแสธารา
ก่อนสะดุ้งตื่นอย่างตระหนกตกใจ
หญิงสาวร่างสูงใหญ่นอนเคียง
ร่างของเธอเหยียดยาวดังงูใหญ่
ทอดกายหลับใหลนิรันดร์
บุตรธิดาของเธอกอดเกี่ยวไปตามร่าง
บุตรธิดาร่างหนาหนักไร้ฟันไว้เคี้ยวขบ
พวกเขาแหวกว่ายไปทั่วดินแดน
จุมพิตบนเรือนร่างของมารดา
ในการนิทราอันเนิ่นนาน
เราบังอาจปลุกเธอขึ้นจากความสงบ
ทุบทำลายบ้านพักของบุตรธิดา
เผาทำลายแหล่งทำกินของบริวาร
งูใหญ่กำลังหลั่งน้ำตา
ตัวข้าไม่อาจทำสิ่งใด
นอกเหนือไปกว่าการไว้อาลัย
แด่เธอ....พญางูใหญ่
ผู้ทอดกายเหนือชีวิตนับล้าน
บริวารของเธอกำัลังสูญสลาย
เหล่าพืชพรรณล้มตาย
กระแสธาราพิโรธสิ้น
กับความวินาศของเกียรติภูมิ
----------------------------------------
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น