โดย รุเธียร 1/12/53 13.32 น.
ในห้วงเวลาที่ผ่านไปของโลกนี้
จะมีสิ่งไหนชี้วัดได้ดีกว่านาฬิกา
..... หากปราศจากนาฬิกา
เราจะใช้สิ่งใดบอกเวลา
ฉันเคยบอกไปแล้วว่าฉันไม่อาจรู้ได้ว่ามันเริ่มขึ้นที่ใด
แค่เพียงเห็นห้วงเวลาหนึ่งที่มันเริ่มขึ้นแล้วเท่านั้น
ในโลกใบนี้ฉันเห็นผู้คนมากมายในห้วงเวลา
เขาทันจุดกำเนิดของเวลาหรือไม่
หากไม่.... แล้วเขาทันจุดกำเนิดของนาฬิกาหรือไม่
แล้วฉันจะถามไถ่จากใคร...หากใคร่รู้ถึงเหตุการณ์ก่อนการอุบัติของฉัน
มีใครจะพอตอบฉันได้ ถึงการกำเนิดของอะไรบางอย่างที่เรากำลังดำรงอยู่
จุดเริ่มต้น.....ห้วงกลาง.....จุดจบ
เราดำเนินอยู่ในจุดใด....
ด้วยความสงสัยใคร่รู้
ฉันจึงวางตัวเป็นช่างซ่อมนาฬิกา
คอยสังเกตสังกาเฝ้าดู วางตัวเป็นกลางเหนือเรื่องราว
เลิกใฝ่หาในจุดเริ่มต้นและเหตุผลของหารดำรงอยู่
ฉันยินดีซ่อมแซมนาฬิกาให้ทุกผู้คนที่ผ่านเข้ามา
ไม่อิดออด ไม่ตั้งคำถาม
เฝ้าซ่อมเพียงเพื่อสังเกตการณ์
เพียงเพื่อค้นหาความจริงเบื้องหลังการต่ออายุนาฬิกา
...... ฉันสามารถซ่อมแซมนาฬิกาได้ทุกเรือน
ผู้คนยิ้มรับ และพึงพอใจในผลงานของฉัน
วันหนึ่ง..... ฉันพบนาฬิกาที่เกินเยียวยา
ฉันไม่อาจซ่อมแซมนาฬิกาเรือนนี้ให้เธอได้
หญิงสาวใต้เสื้อคลุมสีฟ้า มือของเธอสีเขียวขจี
เธอร่ำไห้ น้ำตาเป็นสีแดงก่ำ สัมผัสได้ถึงไอร้อนระอุผ่านดวงตา
ฉันไม่สามารถเยียวยานาฬิกาของเธอได้
มันไม่ได้หยุดเดิน
มันยังคงเดินอยู่....เดินต่อไป
เดินแบบไร้จุดหมาย
นอกเหนือหน้าปัด
นอกเหนือโคจร
นาฬิกาของหญิงสาวอยู่นอกเหนือเหตุการณ์ทั้งปวง
ฉันไม่เคยเจอเช่นนี้มาก่อน
ฉันมึนงงสับสนไม่รู้จะทำเช่นไร
กับการวิบัติของนาฬิกาประหลาด
ขณะนั้นฉับเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือของตน
มันเป็นเช่นเดียวกัน
....เป็นเช่นเดียวกับนาฬิกาของหญิงสาวผิวกายสีเขียว
ฉันไม่เคยสังเกตมัน
เมื่อใดกัน
เพราะสิ่งใดกัน
....
หรือมันเป็นอยู่แล้ว
ความวิบัติของนาฬิกาบนข้อมือ
เข็มสั้นวิ่งกระเจิงด้วยความสับสน
เข็มยาวชี้ไปมา
ขณะที่เข็มวินาทีหยุดนิ่ง
ฉันไม่อาจระบุเวลาได้อีกต่อไป
ทั้งยังไม่อาจซ่อมนาฬิกาได้
ฉันไร้ฝีมือเกินไป
ความเป็นช่างซ่อมนาฬิกาพังลงตั้งแต่วันนั้น
โดยมิอาจซ่อมแซมได้
------------------------------
ถึง รุเธียร
ตอบลบข้าพเจ้ามีเรื่องราวสั้นสั้นสองสามประการจะพูดคุยกับท่าน
ประการแรก ข้าพเจ้าค่อนข้างพึงใจกับลวดลายบล็อคของท่าน
สีดำขลับนี้ถูกจริตข้าพเจ้ามาแต่วัยเยาว์เห็นจะได้ รวมถึงนิ้วมือที่เรียงร้อยนั่น และสิ่งที่พันธการมันไว้ ท่านเรียกมันว่าอย่างไรนะ ? ข้าพเจ้าไม่แน่ใจนัก
ประการที่สอง ข้าพเจ้าค่อนข้างพึงใจยิ่งกว่ากับบทกวีของท่าน
ในแง่ของอารมณ์ดิบดิบ ลวดลาย และถ้อยคำที่ท่านเลือกสรรมาใช้
อย่างไร ข้าพเจ้าปรารถนาอย่างยิ่งว่าท่าานจะพัฒนาฝีมือในก้าวหน้าขึ้นเรื่อยเรื่อยในด้านการประพันธ์ และใฝ่ฝันเสียเต็มประดาจะเห็นท่านได้รับการยอมรับ อย่างน้อยเพียงจากตัวข้าพเจ้าเอง
,มนุษย์