โดย รุเธียร 29/11/53 20.16น.
เป็นครั้งแรกที่ลองทำครับ
บทกวีชุด ว่าจะทำต่อๆ เนื่องกันไปเหมือนเรื่องยาว
ติชมได้ครับ
-----------------------------------------------------
จุดเริ่มของทุกเรื่องราวอยู่ที่ใด
ฉันไม่อาจระบุได้ ไม่อาจหาสาเหตุ หรือย้อนรอยใดๆ
มันเริ่มขึ้นที่ไหน........ไม่แน่ชัด
อาจที่น้ำผึ้งหนึ่งหยดกลางมหาสมุทรอินเดีย
หรือ จากหยดชาในอ่าวบอสตัน
บางทีอาจจะเริ่มจากคราบน้ำมันในอ่าวเปอร์เซีย
นาฬิกาเริ่มหมุนที่ตัวเลขใด... จะรู้ได้อย่างไร
ฉันไม่ใช่คนที่ใส่ถ่านนาฬิกา
ไม่ใช่แม้แต่คนตั้งเวลา
แต่มันก็เริ่มไปแล้ว เริ่มไปนานแล้ว และหมุนไปอย่างช้าๆ
นาน แสน นาน.........
เมื่อใดที่เข็มนาฬิกาหยุดลง รอบข้างฉันจะเป็นอย่างไร
เมื่อนั้น....ถ่านคงหมดจากนาฬิกา
เมื่อนั้น.....ใครจะเปลี่ยนถ่าน
ฉันเช่นนั้นหรือ?
ทำไม่ได้หรอก ฉันเคยบอกกกับตัวอง ฉันไม่มีถ่านติดตัวเลย
เวลาผ่านไปช้าๆ
เข็มสั้นเยื้องกายที่ละก้าวอย่างใจเย็น ขณะที่เข็มวินาทีหัวร่อเยาะเย้ย
เวลากำลังนำพาไปสู่จุดสิ้นสุดที่เราก็ไม่รู้ว่าเมื่อใดจึงจะเริ่มขึ้น
บางทีอาจจะเริ่มขึ้นแล้ว
และตอนนี้เราอยู่ระหว่างการเดินทางของความวินาศสันตะโร
อยู่กลางจุดสิ้นสูญของกาลเวลา
ในขณะที่ท้องฟ้ายังคงสว่างสดใส
ใครจะรู้ว่าเมื่อใดมันจะจบลง
หรือมันอาจจบลงแล้ว
หรือมันอาจเพิ่งเริ่มต้น
หรือความวินาศสันตะโรยังไม่ปรากฎ
ที่โผล่พ้นขอบบ่อมีเพียงเงาและกลิ่นลมหายใจของมัน
--------------------------------------------------------------------
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น